เนื้อหาบางส่วนจากวรรณกรรม "การนิรมิตแห่งนรก"
หิ้วหัวชมเมือง
..การรักสวยรักงามเป็นบาปหรือเป็นกรรม...
ในเขตสถานที่แห่งหนึ่งของปรโลก อาตมาได้เห็นพวกผี -วิญญาณ เดินตามถนน เหมือนมาเดินชมเมืองกัน พวกเขาล้วนไม่มีหัว แต่ต่างหิ้วหัวอยู่ในมือของตน
อาตมาเห็นสภาพอย่างนี้ก็ตกใจมาก เพราะจำได้ว่ามีวิญญาณผู้หญิงคนหนึ่งในนั้นเป็นเพื่อนนักเรียนอาตมาสมัยก่อน ชื่อ “เจิ่นฮุยเหม่ย” ไม่ผิดแน่
อาตมาจึงลองเรียกดู
“เจิ่นฮุยเหม่ย อาตมาคือหลูเซิ่งเยี่ยน จำได้ไหม”
เจิ่นฮุยเหม่ยก็หยุดเดิน หิ้วหัวขึ้นมา ส่องหน้ามาที่อาตมา
“ท่านคือหลูเซิ่งเยี่ยน จริงๆด้วย”
พออาตมามองไปยังหัวที่หิ้วของเจิ่นฮุยเหม่ยก็ตกใจมาก เพราะผมบนหัวถูกย้อมเป็นหลายสี ขนตาโกนออกหมด จมูกโด่ง ตาสองข้างเป็นสีน้ำเงิน ที่แปลกสุดๆ คือฟันไม่ใช่ฟัน แต่เป็นหินสีที่มีหลายสี ถ้าเจิ่นฮุยเหม่ยอ้าปาก ในนั้นล้วนเป็นหินอัญมณีทั้งนั้น
“เกิดอะไรขึ้นกับฟันล่ะ”
“มันเป็นเรื่องแฟชั่นร่วมสมัย ที่เรียกว่าหินพลอยปลูกฟันค่ะ”
ได้ยินแบบนี้อาตมาก็งงมาก เพราะอาตมาเองไม่เคยรู้จักเรื่องแบบนี้เลย
***************************************************
ย้อนกลับไปสมัยก่อนอาตมาจำได้ว่า ตอนเด็กๆ ในห้องเรียน เจิ่นฮุยเหม่ยนั้นเป็นคนสวยที่สุด ตัวสูง ผิวขาว ชอบสวมเสื้อสีขาว ใส่กระโปรงสีดำ เป็นสาวสวยโดยแท้จริงคนหนึ่ง เธอจะนั่งแถวหลังสุด ส่วนอาตมาจะนั่งแถวหน้าสุดของห้องเรียน
หลังเรียนจบ เจิ่นฮุยเหม่ยได้แต่งงานก่อนเพื่อน
มีสามีเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
เมื่อมีงานชุมนุมศิษย์เก่า อาตมาก็ได้เจอเจิ่นฮุยเหม่ยด้วยครั้งหนึ่ง สวยขึ้นมาก ในมืออุ้มเด็กทารก ถึงแม้จะมีบุตรแล้ว แต่เรือนร่างยังอรชร มีความสวยงามแบบสาวๆ ไม่มีผิดเพี้ยน
ตอนนั้นเจิ่นฮุยเหม่ยเรียกอาตมาแล้วบอกว่า
“หลูเซิ่งเยี่ยน เธอยังเตี้ยและตัวเล็กเหมือนเดิมนะ”
อาตมาก็อายจนหน้าแดง
เวลาผ่านไปไม่นาน ต่อมาก็ได้ข่าวว่าเจิ่นฮุยเหม่ยหย่ากับสามี แล้วไปเปิดร้านบาร์แห่งหนึ่ง เป็นทั้งเจ้าของและเป็นนางในบาร์ด้วย
อาตมาได้ข่าวว่า เจิ่นฮุยเหม่ยไปผ่าตัดเสริมสวย เสริมอก ดูดไขมันทำนองนั้น ข่าวสุดท้ายที่ได้ยินคือ เธอตายด้วยมะเร็งในรังไข่
***************************************************
เมื่ออาตมาได้เห็นเจิ่นฮุยเหม่ยอีกครั้งที่ปรโลก แถมยังเห็นในสภาพแบบหิ้วหัวชมเมืองเพียงคนเดียว อาตมาจึงถามว่า
“ทำไมคนที่นี่ ล้วนเดินหิ้วหัวไปมาล่ะ”
“ท่านไม่รู้หรือว่ามันเป็นเพราะการรักสวยรักงาม คนที่นี่ถึงต่างโชว์ความสวยของตนเองกันทั้งนั้น”
“รักสวยรักงามมีโทษด้วยหรือ” อาตมาถาม
“รัก สวยรักงามมีโทษอะไรที่ไหนล่ะ แต่เป็นเพียงเพราะทั้งชีวิตรักสวยเกินไป จึงเอาเวลาทั้งหมดที่มีมาใช้แต่เรื่องผ่าตัดเสริมสวย เพราะฉะนั้นพอมาถึงปรโลกถึงต้องอยู่แต่ในเขตสถานที่แห่งนี้”
“ที่นี่เรียกว่าอะไร”
“หมู่บ้านรักสวยรักงาม”
อาตมาฟังแล้วอึ้ง งงไปหมด ว่าทางปรโลกก็มีหมู่บ้านรักสวยรักงามด้วยหรือ
อาตมาจึงถามเจิ่นฮุยเหม่ยว่า
“ท่านรู้ไหมว่า เวลาอาตมาอยู่บนโลกมนุษย์ทำเรื่องอะไรบ้าง”
เจิ่นฮุยเหม่ยก็ตอบว่า
“ทำไมจะไม่รู้ล่ะ ท่านมีชื่อเสียงโด่งดัง บำเพ็ญธรรมสำเร็จ มีวรรณกรรมสูงเท่าตัว สื่อฟ้า สื่อดิน แม้ในปรโลกก็มีชื่อเสียงมาก ไม่นึกเลยว่าเพื่อนตัวเตี้ยตัวเล็กของฉันอย่างท่าน จะมีความสำเร็จยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้”
อาตมาฟังแล้วก็บอกเจิ่นฮุยเหม่ยว่า
“ท่านน่าจะตามอาตมาไปบำเพ็ญธรรมนะ”
เจิ่นฮุยเหม่ยจึงตอบว่า
“ฉันเพียงรักสวยรักงามเท่านั้น เรื่องอื่นฉันไม่สนหรอก”
***************************************************
อาตมาขอถามพวกท่านว่า
“การรักสวยรักงามเป็นบาปหรือเป็นกรรม
เพราะถ้าเป็นกรรม เหตุใดจึงถูกเรียกว่าเป็น ‘กรรม’ กันเล่า”