จากโอวาทของพระพุทธาจารย์เหลียนเซิน หลูเซิ่งเยี่ยนกล่าวไว้ว่า "พวกเราหลินเซียมเจินฝอจง (ชื่อย่อ เจินฝอจง) มีวัตถุประสงค์คือ ส่งเสริมคติความคิดของพุทธศาสนาให้ทันสมัย ใช้วิธีบำเพ็ญธรรมของนิกายเต๋านิกายเปิดเผยและนิกายลับมาทำให้ชาวโลกหลุดพ้น จากกิเลส จนถึงให้ทุกคนบำเพ็ญจนรู้แจ้งเห็นจริง มีความอิสระในการเกิดการตาย ใช้สัมมาศรัทธาทางปัญญา ให้ทุกคนรู้แจ้งความจริงของสัจธรรม" [ อ่านรายละเอียดที่นี่ ]

บางคนคิดว่า เราเพียงแต่รักษาจิตกุศล ศรัทธาพระพุทธ ท่องพระนาม ไหว้พระพุทธ ไม่ทำสรณคมน์ก็ไม่เป็นไร แต่ว่าพวกเขาไม่เข้าใจ นี่คือการบำเพ็ญธรรมแบบรูปลักษณ์ภายนอกซึ่งไม่มีครูสอน การจะเข้าสู่ประตูศาสนาพุทธที่แท้จริง มันจำเป็นจะต้องมีการ "บำเพ็ญภายใน " การบำเพ็ญภายในแบบนี้เป็นการฝึกฝนระยะยาว จำเป็นต้องมีพระคุรุวัชรจารย์ที่แท้จริงให้ความรู้ในการชี้แนะ

ต้องไปปวารณาตนต่อท่านสรณะแล้ว จึงจะได้รับการถ่ายทอด "ธรรมพิธีทางจิต" สำหรับบำเพ็ญภายในจากพระคุรุวัชรจารย์

มิ จง (วัชรยาน) ของศาสนาพุทธ การรับพุทธาภิเษกมีคุณานิสงส์มาก พอรับพุทธาภิเษกแล้ว คือนำเอาคนที่เป็นปุถุชนขึ้นมาเป็นพุทธบุตร และแสดงถึงมหาเมตตามหาการุญของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ได้ให้การรับรองประทับตราประทับจิตแล้ว สามารถเริ่มจากผู้กำเนิดจิตใหม่บำเพ็ญจนถึงเป็นอาจารย์ ได้รับการทำสรณาคมน์สมบูรณ์ตามธรรมพิธีแล้ว เข้าสู่ประตูแห่งธรรมะอย่างเป็นทางการ เป็น "พระพุทธเจ้าสำรอง" ที่ต้องบำเพ็ญตนจนถึงสมบูรณ์แบบ

มิฝะ (คุยหธรรม) ให้ความสำคัญต่อ "สายธรรมสันตติ" และให้ความสำคัญต่อ "พลังอธิษฐานปกคลุมของสันตติ" ถ้าไม่มีพลังปกคลุมของสายธรรมสันตติ การบำเพ็ญมิฝะจะไม่ได้โยคะ (สื่อสัมพันธ์กัน) เป็นอันขาด

หากต้องการเข้า "เจินฝอจง" เพื่อบำเพ็ญปฎิปทา "เจินฝอมิฝะ" จำเป็นต้องทำสรณาคมน์ก่อน รับพุทธาภิเษกอย่างนี้แล้วจึงจะถือว่าได้เข้าประตูสำนักเป็นทางการ

สถานที่ร่วมบำเพ็ญธรรมของเจินฝอจง ยินดีต้อนรับทุกคนเข้าไปรับฟังและศึกษา แต่ถ้าจะเข้าสำนักศึกษาธรรมะจริงๆปฎิบัติธรรมจริงๆ จำเป็นต้องทำสรณาคมน์และรับพุทธาภิเษกจึงจะนับว่าเป็นเหตุปัจจัยที่สมบูรณ์แบบ [ อ่านรายละเอียดที่นี่ ]